4 mar 2009

Przeczytałem ostatnio od deski do deski książkę – o fanach – po angielsku – zbiorówka z artykułami różnych autorów. Tę pozycję naprawdę warto przeczytać. Znajduje się w niej między innymi klasyka i kanon badań nad fandomami – tekst Johna Fiske „The Cultural Economy of Fandom”. Fiske omawia kulturową ekonomię fandomu oraz sposób w jaki fani w jej ramach inwestują oraz akumulują kapitał kulturowy - definiuje ten ostatni w kontekście kultury fanowskiej.

W zbiorze znajdują się też inne artykuły ważne z punktu widzenia rozwoju analiz kultury fanowskiej – takie jak chociażby „Fandom as Pathology” Joli Jenson i „Is There a Fan in the House?” Lawrenca Grossberga. Joli Jensen w swoim tekście analizuje tradycyjny, negatywny wizerunek fana w akademickich badaniach. Nieprzychylne traktowanie fanów jako patologii odbioru wiąże z krytyką współczesnego modernizmu jako tego, w którym trudno jest funkcjonować. Lęki związane z modernizmem projektuje się na przedstawicieli fandomu jako na tych, którzy nie potrafią sobie poradzić z trudami współczesnego, modernistycznego życia. Grossberg w swoim tekście mówi o “afektywnej wrażliwości” fandomu oraz używa owego pojęcia do wytłumaczenia dlaczego i jak funkcjonują fanatyczni wielbiciele. Podkreśla przy tym aktywną rolę publiczności, dla której przyjemność oraz afektywność są kluczowym motorem działań, są determinantą kształtu, jaki przyjmą relacje publiczności z kulturą popularną, ale również determinują sposób konstruowania indywidualnych tożsamości fanów.

Trzy opisane wyżej eseje ważne są z tego względu, że pokazują i wytyczają różne teoretyczne podejścia w analizowaniu fanów. Podejścia, które pozostają w wyraźnym związku ze studiami kulturowymi, a konkretniej ze studiami nad publicznością mediów w ogóle. Sytuują one zatem studia nad kulturą fanowską w znacznie szerszym kontekście badań.

Napisz coś

Subskrybuj wpisy | Subskrybuj komentarze

- 2007-2015 - PIOTR SIUDA - CC BY 3.0 -